Video's

Poëziebus dagboek 2

5 augustus: Leiden

Ik word vroeg wakker. Vandaag staat Leiden op het programma. Maar eerst het belangrijkste: even roken, en minimaal twee koppen koffie voordat ik er überhaupt maar aan denk zoiets als een boterham tot me te nemen. De stress bij ons busopperhoofd Irene over het feit dat blijkbaar niet alle buspassagiers deze nacht in het hotel hebben doorgebracht, blijkt geheel onterecht. Op de afgesproken tijd zit iedereen die in de bus hoort ook netjes in de bus en kunnen we vertrekken.

Vanuit Rotterdam is het niet zo heel erg lang rijden naar Leiden. Een klein uurtje later parkeert de bus al op het plein voor Station Leiden Centraal. En dat is ook het eerste moment dat een aantal passagiers de inmiddels onsterfelijke mantra ‘Leiden Centraal, Leiden Centraal, Leiden Leiden Leiden Centraal’ scanderen. Die woorden zal ik deze reis nog vaak horen. De evenementen in Leiden worden onder andere georganiseerd door Martin M. Aart de Jong en Jaap Montagne. Ik word bij laatstgenoemde ingedeeld, en samen met een bonte verzameling Nederlandse en Belgische dichters performen we aan het begin van de middag recht voor de ingang van het station, naast een kraampje waar een promotieteam gratis blikjes Fanta uitdeelt. Veel mooie nieuwe poëzie gehoord. En leuk dat na al die jaren ook Rik van Boekel’s ‘Beweeg als een Strateeg’ nog altijd aanslaat. Later die middag krijgen we van Maartje Smits een workshop over rituelen, en van een andere vrouw een inleiding in de Chinese poëzie.

Maar nog daarvoor doe ik, samen met Martin M. Aart de Jong, per ongeluk het idee op voor het tweede filmpje, en eigenlijk ook voor alle filmpjes daarna. We zijn met de hele groep zojuist aangekomen in een mooi park, dat grenst aan een complex voor volkstuinen. Het is lekker weer, en we hebben een beetje tijd over. Voor ik het goed en wel besef, is er een spontane performance van alle dichters ontstaan. Martin A. en ik spreken af dat hij me in mijn laatste gedicht bruut in de rede valt met een gedicht in een moddervet plat Leids accent. Dat werkt zo goed dat we het, met hulp van onze presentator Gert Vanlerberghe, iets verderop meteen filmen.

Vooral de workshop over rituelen heeft mijn aandacht. Misschien wel omdat ik zelf het gevoel heb dat ik op het punt sta een nieuwe fase in mijn leven in te gaan. Misschien is dat de reden dat ik de behoefte voel die periode met een ritueel uit of in te luiden. Met een mooi ritueel mijn Stadsdichterschap eindigen. Maar ik kom er niet op welk ritueel dat dan zou moeten zijn. Ik blijf erover piekeren, doelloos en dus zonder resultaat.

Het diner doen we vandaag bij Martin M. Aart de Jong thuis. Dat kan, omdat hij in een woongroep woont, die toevallig in het bezit is van een heel grote binnentuin. Er lopen twee katten rond in die tuin. Een zwart-witte en een rode. Met die laatste ben ik meteen vriendjes. Het is jammer dat ik nog negen dagen onderweg ben, anders had ik de kat direct in mijn binnenzak gefrommeld en meegenomen.

Foto: Martin Beversluis

’s Avonds treden we op in het centrum van Leiden. We staan op de Pauwbrug, en die is gelukkig overdekt, want tijdens ons optreden daar regent het voor het eerst serieus. En of dat niet genoeg is: één van de cafe’s wordt bevolkt door supporters van het vrouwenvoetbalelftal dat morgen de finale van het EK speelt. Er is dus voldoende levendigheid om ons heen, en ook voldoende herrie.

Foto: Martin Beversluis

We slapen vannacht wederom in een hotel van de firma Ibis. Het Leiden Centraal, of ook wel Lijden Centraal, klinkt nog lang na. Morgen hebben we een lange rit voor de boeg: van Leiden naar Ljiouwert, oftewel Leeuwarden. Daar mag ik mijn workshop geven. En optreden. En nog meer nadenken over afscheidsrituelen.

Poëziebus dagboek 1

4 augustus 2017 Rotterdam

’s Morgens vertrek ik -zoals gebruikelijk, zou ik erbij willen zeggen- al veel te vroeg richting Rotterdam om mee te gaan met de Poëziebus Tour 2017. En in dit geval is dat maar goed ook, want met mijn eveneens gebruikelijke nonchalance stap ik in Tilburg op bus 2 in plaats van bus 1. Dat betekent dat de bus mij niet rechtstreeks naar het station brengt, maar dat ik eerst nog even mee mag rijden door Goirle, om dan vervolgens via het Elisabeth/TweeSteden Ziekenhuis alsnog op het station aan te komen. En daar moet ik me zelfs nog haasten om mijn trein te halen. Gelukkig heb ik geen last van vertraging vanwege de werkzaamheden aan de Moerdijkburg, dus ben ik toch nog op tijd in Rotterdam. Vanaf het Station loopt ik bepakt en bezakt naar de Rotterdamse Schouwburg, want daar begint de Poëziebus Tour 2017.

Ik meld me bij ons Busopperhoofd Irene Siekman, en die loodst me de artiestenfoyer binnen, zodat ik kan inchecken, de medepassagiers begroeten en een beetje kan lunchen. Daarna gaan we van start. Dit jaar worden we uitgezwaaid door Diana Ozon en voormalig Poëziebuspassagier Jana Beranova. Zij was een van de vorige Stadsdichters van Rotterdam. Jeroen Naaktgeboren, de eerste Stadsdichter van Rotterdam, zit dit jaar op de bus. Daan Janssens, Stadsadichter van Hoogstraten (België) is dit jaar ook passagier, en de Stadsdichter van Tilburg schijnt ook op de bus te zitten.

Diana Ozon (foto: Look J. Boden)

Na de officiële opening is het tijd voor verschillende workshops. Maar ik ga eerst even zorgen dat er een filmpje komt voor Tilburgers.nl. En ook daarna komt het er niet meer van deel te nemen aan een workshop, want ergens net na het maken van het filmpje, stapt E. de Schouwburg binnen, met haar dochtertje. Van de 45 jaar die ik op dit moment op mijn teller heb staan, ken ik E. al 40 jaar. We zien elkaar eens in de zoveel tijd en op zeer onregelmatige basis, dus het is extraleuk dat ze er vandaag wel bij is. Bovendien heb ik haar dochtertje nog nooit ontmoet. Filmpjes uploaden via wifi is hell to pay. Zelfs na het avondeten is het filmpje –dat alles bij elkaar nog geen minuut duurt- nog altijd onderweg.

Martin Beversluis (foto: Look J. Boden)

’s Avonds performen we in wisselende samenstellingen in en op het plein voor de Rotterdamse schouwburg. Ik ken het plein nog uit mijn jeugd, al is er van dat plein weinig meer over. Alle dichters zijn ingedeeld in koppels. Poëziebuspresentator Gert Vanlerberghe koppelt elke van die koppels aan mensen uit het publiek, en geeft de locatie waar we optreden. Dan is het de bedoeling dat we ons publiek zo lang mogelijk (met een maximum van 15 minuten) aan onze lippen kluisteren en geboeid toeluisteren. Na die 15 minuten (of eerder, als het publiek geen zin meer heeft om te luisteren), ga je dan weer terug naar binnen om gekoppeld te worden aan de volgende groep uit het publiek. De eerste ronde treed ik samen met een heel jonge Rotterdamse rapper (wiens naam me niet is bijgebleven) op. Die jongen ben ik direkt na het eerste optreden kwijt, waardoor ik de rest van de avond samen met slamtalent Tijdelijke Toon heb opgetreden.

Tijdelijke Toon (foto: Look J. Boden)

Aan het eind van de avond voor het eerst de bus in. In tegenstelling tot de vorige jaren is onze bus groen. De bus brengt ons naar het hotel. Morgen staat Leiden centraal.