Afbeeldingen

Poëziebus dagboek 3

6 augustus: Leeuwarden

Vandaag rijden we van Leiden bijna 200 kilometer naar Leeuwarden. En er moet een nieuwe groepsfoto gemaakt worden. Zo’n foto hadden we aan het begin van de reis in Rotterdam ook al gemaakt, maar die is mislukt. Inmiddels zitten we allemaal in onze ‘Poëziebusbubble’ waardoor we het gevoel van tijd en plaats steeds meer kwijt zijn. Iemand vertelt me dat het vandaag maandag is, en dat geloof ik direct. We rijden naar Leeuwarden, maar dat had net zo goed Leiden of Rotterdam kunnen zijn. Totnutoe ben ik elke dag zo vroeg mogelijk gaan slapen. Aan het eind van een dag reizen, workshops volgen en optreden ben ik zo moe, dat ik tegen twaalven juichend mijn bed induik. Een aantal van de collegae gaat na de optredens ’s avonds het uitgaansleven van de stad waar we die dag zijn nog verkennen, maar daar kom ik niet toe.

Foto: Theo Huijgens

Op de afsluitdijk stoppen we even om een nieuwe groepsfoto te maken, en om mensen de mogelijkheid te geven een WC te bezoeken. Daarna rijden we in een keer door naar Leeuwarden. In Leeuwarden verblijven we in de Blokhuispoort, een voormalige gevangenis, waar naar verluid Herman Brood nog ooit vastgezeten heeft. De Blokhuispoort wordt tegenwoordig niet meer als gevangenis gebruikt. Men is het pand aan het opknappen, en in de tussentijd zitten er verschillende kunstenaars en kunstenaarsinitiatieven. We slapen vanavond in het deel van de Blokhuispoort dat is omgebouwd tot het Alibi Hostel. En dat betekent inderdaad dat we in een omgebouwde cel slapen.

Interieur Alibi Hostel

Al tijdens de lunch begrijp ik dat er vanavond uitsluitend niet-alcoholische dranken verkocht gaan worden, omdat de lokale organisatie geen vergunning heeft om alcohol te schenken, en het inpandige restaurant al vroeg ’s avonds sluit. Dat betekent dat ik, samen met Tijdelijke Toon, op zoek ga naar een mooie supermarkt, zodat ik toch een paar biertjes kan drinken vanavond. Zodra we terug zijn bij de Blokhuispoort ben ik aan de beurt om een workshop te geven.

In de voorbereiding op deze busreis, want ik wist van tevoren dat ik ergens op het traject ook een workshop zou geven, had ik mijn workshop ‘In vogelvlucht door de Nederlandse Poëzie van 1917 tot 2017’ op mijn laptop gezet. Als ik echter naar mijn medepassagiers kijk, besluit ik dat die workshop niet echt een goede optie is. Ik besluit daarom in te focussen op de geschiedenis van de Hiphop. Naar aanleiding van die workshop, ruil ik later 15 gigabyte aan poëzie-op-muziek tegen 15 gigabyte Vlaamse en Franse hiphop. Omdat ik het idee heb, dat het plat Leids uit het filmpje van gisteren voor een deel van de Tilburgers moeilijk te verstaan is geweest, ben ik vandaag voor mijn filmpje op zoek naar een dichter of rapper die het Friese dialect spreekt. Die vind ik in Flow 5, alias Dirk Geerdink, en bijgevolg gooit hij me vandaag uit mijn eigen filmpje…

’s Avonds leggen we op de binnenplaats van de Blokhuispoort een touw in een cirkel op de grond. Dat is nu ons podium. Om beurten stapt een van ons de cirkel in om voor te dragen. We maken er een waar poëziefeest van dat tot laat in de avond duurt. Als we na de optredens onze kamers opzoeken, blijkt dat het Alibi-Hostel zowaar een kleine bar heeft. Het is kortom mogelijk een biertje te drinken in de gevangenis. En dat heb ik altijd al eens willen doen. Dus nemen mijn kamergenoot en ik voor we gaan slapen nog een afzakkertje: hij koffie, ik bier. Morgen gaan we naar Zwolle. En daar zal mijn goede vriend Wibo Kosters, die gisteren ingehuldigd is als nieuwe Stadsdichter van Deventer, ook langskomen. Ik verheug me er nu al op.

Gastrol op de CD ‘Uitgeperst’ van Vaardigheid

Vaardigheid- Uitgeperst

 

Vandaag is de CD ‘Uitgeperst’ van Vaardigheid verschenen. Op deze plaat vervult mijn gedicht ‘Ademhalen’ een gastrol. Als je een fysiek exemplaar van de CD wilt bestellen, dan stuur je een e-mail naar info@het-orakel.eu

Je kunt de CD via Spotify  en Soundcloud beluisteren.

En je kunt ‘Uitgeperst’ ook gratis downloaden

Ik feliciteer de Vrienden van Vaardigheid met een vette plaat.

Onzekerheid

Interpolistoren

Toen we merkten dat bezit bezwaarde
bouwden we torens van onzekerheid
niets is immers zeker op deze aarde
maar ons bezit wilden we mooi niet kwijt

het was iets nieuws we noemden het schade
en schade is jammer en jammer is pech
de schade werd gemeld en bepaald door de waarde
maar een deel van die waarde lekte dagelijks weg

onbegrijpelijke berekeningen tenminste voor de melder
niet die toren maar de lucht is hier glas- en glashelder.