Poëziebus dagboek deel 8

11 augustus: Herentals

We zijn nog twee dagen verwijderd van het einde van deze Poëziebus Tour 2017. En wat belangrijker is: we zijn nog steeds met 22 dichters en de sfeer in de bus is erg goed. Zeker nadat we gisteren de eerste tegenslag in de vorm van een klein meningsverschil met de vertegenwoordiger van de Schepen van Sint Niklaas hebben overwonnen. De organisatie probeert ons inmiddels, door ons allerlei opdrachten op het podium mee te geven, zo ver mogelijk uit onze comfort zone te halen.

Vandaag treden we ’s middags op in Woonzorgcentrum Vogelzang. Daar zijn we volgens mij fashionably late, omdat Bas, de beste busbestuurder die een dichter zich kan wensen, toch ergens een verkeerde afslag heeft genomen, waardoor we plotseling op een afgelegen landweggetje midden in een natuurgebied staan. Bas moet de bus dus deels achteruit over hetzelfde weggetje terugrijden. En dat is even lastig.

We beginnen natuurlijk met een lunch op het terrein van het woonzorgcentrum. Daarna geeft onze collega-dichter Stanislaus Jaworski een korte Tai-Chi les. We krijgen een rondleiding door het woonzorgcentrum, want we spelen vanmiddag allemaal op verschillende plekken. Eén afdeling bezoeken we niet met zijn allen; dat is de gesloten afdeling op de derde verdieping. Daar zal maar een heel klein groepje dichters, onder leiding van Stanislaus en de hoofd-verpleegster van het woonzorgcentrum, heengaan om voor een publiek van dementerende ouderen te performen.

Joz Knoop, Gerard Scharn bieden zichzelf aan om naar de gesloten afdeling te gaan. En Stanislaus vraagt mij of ik zin heb ook mee te gaan. Ik heb nog nooit eerder voor een groep dementerenden opgetreden. En ik vind verpleeghuizen, of woonzorgcentra zoals men ze tegenwoordig noemt, deprimerende instellingen, want het zijn eigenlijk manieren de dood uit ons leven weg te bannen, terwijl in mijn beleving de dood juist bij het leven hoort. Ik zal dus net zo goed uit mijn comfort zone moeten, weet ik terwijl ik ‘da’s goed’ zeg.

Ik ben heel blij dat Stanislaus ervaring heeft met de doelgroep van vanmiddag. Hij werkt nog altijd een paar keer per week met dementerende ouderen. Hij heeft een boek vol oude (volks)liedjes bij zich, zowel Nederlandse als Belgische, en hij hoeft maar te gaan zingen of het publiek begint zich flarden van teksten te herinneren en zingt die mee. Een man in het publiek heeft een mondharmonica bij zich en speelt de melodie zo goed en zo kwaad als dat gaat mee. Tot zo ver niks aan de hand. Wel klinkt er tijdens onze voordrachten, soms minutenlang, af en toe een bijna dierlijk geschreeuw uit een van de kamers. We weten niet wat, hoe, wie of waar. Ik moet erg opletten welk werk ik hier wel of niet breng. En ik voel me inderdaad voor het eerst sinds heel lang weer eens ouderwets ongemakkelijk tijdens een performance.

Jozua Pentury en Arno Moens @Woonzorgcentrum Vogelzang

Van het Woonzorgcentrum lopen we naar het centrum van Herentals. Het is mooi weer, en de wandeling geeft mij de mogelijkheid de ervaringen van zojuist een plaats te geven. Het filmpje neem ik vandaag op met Jozua Pentury a.k.a. Jooz. Ik voel eigenlijk al vanaf het moment dat ik hem voor het eerst de hand schudde een klik met die man. En zeker na ons gezamenlijke optreden in Breda, ben ik gewoon fan.

Het optreden ’s avonds is weer een uitdaging, want we staan buiten, en tijdens de soundcheck klapt de stroom eruit. Zekering gesprongen. Na wat zoekwerk wordt het kastje gevonden waar de gesprongen zekering zich moet bevinden, maar dat kastje zit uiteraard op slot en de sleutel is onvindbaar. Er wordt gewerkt aan een oplossing, maar in ieder geval het eerste optreden van Stadsdichter van Turnhout Iris Wymants, moet niet alleen akoestisch, maar wordt later ook nog eens verpoept, of gewoon verneukt, doordat een paar wijsneusjes uit onze bus zich ertot twee keer toe mee gingen bemoeien. Ik voel dat mijn verkoudheid langzamerhand over begint te gaan. Dat besluit ik die avond nog te testen. Ik treed zonder microfoon op -ja, stemmetje werkt weer- en breng voor het eerst het gedicht ‘Asfaltpiraten’, dat ik over deze Poëziebusreis schreef.