Poëziebus dagboek deel 4

7 augustus: Zwolle

We hebben een voorspoedige reis van Leeuwarden naar Zwolle. En een bijkomend voordeel is, dat we prachtig weer hebben. In Zwolle strijken we neer op een terrein dat ‘Rawspace’ heet, en toebehoort aan de Zwolse beeldend kunstenaar Ronald A. Westerhuis, die ook het herdenkingsmonument voor de slachtoffers van de aanslag op de MH17 maakte. Het is een groot terrein, met meerdere gebouwen en loodsen bij elkaar, en ergens achteraf ook een heel mooie beeldentuin. Mooie locatie voor bijvoorbeeld een filmpje.

Zoals elke keer als we in een plaats aankomen, gaan we eerst lunchen. De groep begin elkaar nu echt te leren kennen, en dat gaat gepaard met de nodige flauwe grappen. Waarom neemt Adolf Hitler nooit een taxi? Omdat ie eerder een über mens is. Waarom kreunt een Hollander als hij klaarkomt? Dat moet immers uit zijn eigen zak komen… Na de lunch is er een beetje vrije tijd, en er is gelukkig een fiets aanwezig op het terrein, zodat iedereen die boodschappen wil doen nog even naar de supermarkt kan.

Vanavond gaan we in twee groepen optreden met jazzmusici. En daar heb ik wel oren naar. Dus komende middag gaan we met dichters en muzikanten repeteren, en ik mag bij één van die repetites repetitieleider zijn. Ik heb aan twee kanten geluk: alle dichters in mijn groep hebben ervaring met muziek, waardoor ik geen beginnerscursus spelen-met-een-bandje hoef te geven. Het tweede geluk is dat we met zulke goeie muzikanten spelen, dat zelfs al zou een dichter iets niet helemaal goed doen, die muzikanten het op kunnen vangen. Ik geef de dichters dan ook een korte uitleg over hoe het improviseren met een band werkt. En daarna moeten we het maar gewoon gaan doen, want dat is de beste manier om het te leren. Ik ben voor vanavond gekoppeld aan de Belgische dichteres Petra van den Berghen, en dat betekent dat ik samen met haar en het bandje optreed. Al tijdens de repetities rockt het bandje als een gek. Dat komt heus goed vanavond.

Foto: Martin Beversluis

Aan het eind van de middag kan ik dan eindelijk Wibo Kosters persoonlijk feliciteren met zijn benoeming tot Stadsdichter van Deventer. Ik wist al even dat hij dat zou worden, zoals Wibo ook al weken van tevoren wist dat ik in 2015 Stadsdichter van Tilburg zou worden. We hadden gehoopt twee jaar samen als Stadsdichter te kunnen dienen, hij van Deventer en ik van Tilburg. Het zijn uiteindelijk tweeënhalve week geworden. Maar samen gediend hebben we gelukkig. Met hem maak ik vandaag het filmpje van de dag voor Tilburgers.nl

We hebben ’s avonds twee podia, één binnen waar Jeroen Naaktgeboren ’s middags de repetities heeft geleid, en het podium waar ‘mijn’ band speelt is vanwege het goede weer naar buiten verplaatst. En dat is een fijn plan. Om stipt acht uur begint de avond op het binnenpodium, dat eigenlijk een expositiehal is, en een verschikkelijke galmbak. Daar ligt dus meteen de valkuil: als er veel galm in een ruimte is, hebben mensen de neiging muziek en microfoon dan maar harder te zetten (om te compenseren). En dat moet je dus juist niet doen, geloof mij; ik ben door schade en schande wijs geworden op dat gebied. Kortom: ik ben blij dat dat probleem met bespaard is gebleven. Van de eerste set binnen krijg ik niet alles mee, omdat ik zelf samen met Petra twintig minuten later op het buitenpodium mag openen.

Een dag vol inspiratie: ook ’s avonds zijn alle muzikanten goed op dreef. Zo goed zelfs dat tijdens en na de laatste set op het binnenpodium muzikanten uit die band zich bij de band buiten aansluiten, waar dan na alle optredens nog tot laat gefreestyled wordt bij het kampvuur door rappers als Joos, Kay Slice, Siebrand, Jeroen Naaktgeboren en Tijdelijke Toon.