Poëziebus dagboek 2

5 augustus: Leiden

Ik word vroeg wakker. Vandaag staat Leiden op het programma. Maar eerst het belangrijkste: even roken, en minimaal twee koppen koffie voordat ik er überhaupt maar aan denk zoiets als een boterham tot me te nemen. De stress bij ons busopperhoofd Irene over het feit dat blijkbaar niet alle buspassagiers deze nacht in het hotel hebben doorgebracht, blijkt geheel onterecht. Op de afgesproken tijd zit iedereen die in de bus hoort ook netjes in de bus en kunnen we vertrekken.

Vanuit Rotterdam is het niet zo heel erg lang rijden naar Leiden. Een klein uurtje later parkeert de bus al op het plein voor Station Leiden Centraal. En dat is ook het eerste moment dat een aantal passagiers de inmiddels onsterfelijke mantra ‘Leiden Centraal, Leiden Centraal, Leiden Leiden Leiden Centraal’ scanderen. Die woorden zal ik deze reis nog vaak horen. De evenementen in Leiden worden onder andere georganiseerd door Martin M. Aart de Jong en Jaap Montagne. Ik word bij laatstgenoemde ingedeeld, en samen met een bonte verzameling Nederlandse en Belgische dichters performen we aan het begin van de middag recht voor de ingang van het station, naast een kraampje waar een promotieteam gratis blikjes Fanta uitdeelt. Veel mooie nieuwe poëzie gehoord. En leuk dat na al die jaren ook Rik van Boekel’s ‘Beweeg als een Strateeg’ nog altijd aanslaat. Later die middag krijgen we van Maartje Smits een workshop over rituelen, en van een andere vrouw een inleiding in de Chinese poëzie.

Maar nog daarvoor doe ik, samen met Martin M. Aart de Jong, per ongeluk het idee op voor het tweede filmpje, en eigenlijk ook voor alle filmpjes daarna. We zijn met de hele groep zojuist aangekomen in een mooi park, dat grenst aan een complex voor volkstuinen. Het is lekker weer, en we hebben een beetje tijd over. Voor ik het goed en wel besef, is er een spontane performance van alle dichters ontstaan. Martin A. en ik spreken af dat hij me in mijn laatste gedicht bruut in de rede valt met een gedicht in een moddervet plat Leids accent. Dat werkt zo goed dat we het, met hulp van onze presentator Gert Vanlerberghe, iets verderop meteen filmen.

Vooral de workshop over rituelen heeft mijn aandacht. Misschien wel omdat ik zelf het gevoel heb dat ik op het punt sta een nieuwe fase in mijn leven in te gaan. Misschien is dat de reden dat ik de behoefte voel die periode met een ritueel uit of in te luiden. Met een mooi ritueel mijn Stadsdichterschap eindigen. Maar ik kom er niet op welk ritueel dat dan zou moeten zijn. Ik blijf erover piekeren, doelloos en dus zonder resultaat.

Het diner doen we vandaag bij Martin M. Aart de Jong thuis. Dat kan, omdat hij in een woongroep woont, die toevallig in het bezit is van een heel grote binnentuin. Er lopen twee katten rond in die tuin. Een zwart-witte en een rode. Met die laatste ben ik meteen vriendjes. Het is jammer dat ik nog negen dagen onderweg ben, anders had ik de kat direct in mijn binnenzak gefrommeld en meegenomen.

Foto: Martin Beversluis

’s Avonds treden we op in het centrum van Leiden. We staan op de Pauwbrug, en die is gelukkig overdekt, want tijdens ons optreden daar regent het voor het eerst serieus. En of dat niet genoeg is: één van de cafe’s wordt bevolkt door supporters van het vrouwenvoetbalelftal dat morgen de finale van het EK speelt. Er is dus voldoende levendigheid om ons heen, en ook voldoende herrie.

Foto: Martin Beversluis

We slapen vannacht wederom in een hotel van de firma Ibis. Het Leiden Centraal, of ook wel Lijden Centraal, klinkt nog lang na. Morgen hebben we een lange rit voor de boeg: van Leiden naar Ljiouwert, oftewel Leeuwarden. Daar mag ik mijn workshop geven. En optreden. En nog meer nadenken over afscheidsrituelen.