Franz Kafka spreekt

Zal ik mij hier dan neerleggen

In dit niemandsland tussen vaarwel en voorbij?

De laatste herinneringen vloeien weg en

Als ik mijn ogen sluit, sluit zich de rij.

 

Zal ik mij hier dan neerleggen

op de kale vloer van deze treincoupé

waar ik alles hoor wat anderen zeggen,

Vaag als de echo van een niet verstane schreeuw.

 

In dit niemandsland tussen vaarwel en voorbij

Zit niemand nog op een ander te wachten.

Als ik vandaag verstaan had wat je gisteren nog tegen me zei

-Wat overstemd werd door te veel gedachten…

 

Zo sloot ik zonder het te weten zelf de rij.

Nu lig ik hier, en mijn liggen heeft begin noch einde

Ik vertelde mijn verhaal, u luisterde, u was vrij;

Aanschouw uw lot, het is het mijne.

Dichter