Atlantis revisited

Het rode schijnsel van de lampen

Achter de bar doet pijn aan de ogen:

U bevindt zich in de hel. Geen

Voortgang of verwijt, een leegte

Van ruimte en tijd, een godvergeten

Landschap van gedachten.

Toch zijn ideeën ongevaarlijk, zelfs

Al overleven zij hun bedenkers telkens

Weer en is het de vraag wie wie bedacht

Heeft: de mens het idee of andersom. Alles

Wat niet bestaat is voor eeuwig, een

Klein Atlantis als een fata morgana die

Plotseling op zijn plaats blijft.

Verloren wereld met eigen religies en

Rituelen, wetten en doelloosheid,

Tijdsgewrichten vol haat, liefde en

Alles daartussen. Geld en gewicht,

Een subtiel verschil tussen alles

Wat je zegt en doet, een sloppenwijk

In renovatie. In onze God vertrouwen

Wij, op onze onmacht bouwen wij.

Stadsdichter van Tilburg 2015-2017