Categorie archief: Stadsgedichten

stadsgedichten van Martin Beversluis

Eindeloze opeenvolging van levens

      Eindeloze opeenvolging van levens - Meandertaler

Ik kan me mateloos interesseren
voor de theorieën van Einstein
hoe licht tegelijk golf en deeltje is
en dat dat eigenlijk helemaal niet kan
hoe elke keuze die je maakt
het universum bepaalt
waarin je leeft

ik heb steeds minder troost te bieden
maar ik kan een revolutie prediken aan
de gevangenen van een systeem dat
tot rampen leidt we slopen liever landen
dan banken we vermenigvuldigen ons
tot moeder aarde ons niet meer kan
voeden we werken ons te pletter om
in elke vorm van armoede te vervallen
en maar klagen

ik kan me mateloos interesseren
in een plaats waar geld geen gevolgen
meer heeft een parallel universum dat
er is maar waarin we weigeren te leven
neem je de rode of de blauwe pil
stap je uit die matrix of hang je
aan een infuus dat je uitzuigt

wij kunnen tenminste een stad
veranderen en daarom predik
ik eens temeer een revolutie
omdat het van de liefde zal moeten
zijn gevoel boven geld mens boven
macht een stad bestaat niet uit
gebouwen niet uit gebakken lucht

mijn stad bestaat uit mensen die
elkaar de hand reiken wars van
geloof of politiek mijn stad is het
besef dat we haar samen maken
een eindeloze opeenvolging van
levens vanuit het verleden tot in
het hiernumaals en daarin
een opdracht tot voortbestaan.

Taalakkoord

Als ik op de fiets spring
kan ik het niet helpen
dat ik vandaag moet denken
‘hoe zou Joost dit gedaan hebben’
ik rijd weg uit Groenewoud wijk
van laaggeletterdheid richting
de Kruidenbuurt ook een
kwetsbare wijk

niemand zegt van zichzelf
dat hij of zij niet kan lezen
of schrijven maar vandaag
hoor ik verhalen van verwaarlozing
je zit op school maar leert
niet lezen of schrijven de kans
op laaggeletterdheid is groot
in Tilburg dat je trouwt en aan
je partner op moet biechten
dat je moeite hebt met taal
en rekenen je bent leesmoeder
op de school van je zoon en
je begrijpt de boeken niet

wat zou Joost nu hebben geschreven

het Wandelbos heeft een grote
ongeletterdheid dat is logisch
want bomen lezen niet met
lezen en schrijven vorm je op
eigen kracht een taalnetwerk
en zo wordt je wereld groter
zou Joost de lof hebben gezongen
over de typische tekortkomingen
van taal zou hij de leesrevolutie
hebben uitgeroepen in Broekhoven
en zo ja zou er iemand hebben
geluisterd

leesbevordering is een fijn woord
voor galgje maar dat speelt een
laaggeletterde niet want dan
moet je spellen andere mensen
kunnen niet rekenen zonder zich
continu te vertellen
taalmeters taalpunten mediawijsheid
functioneel analfabeet is een mooi
scheldwoord Joost zou zeggen dat
mensen hun feedback moeten
houden zou gruwen van termen
als vertrouwensrelatie met uw
klant hij zou aandringen op
oplossingen

slimme samenwerkingsverbanden
om laaggeletterden te bereiken
maar hoe bereik je iemand die zelf
vindt dat hij geen probleem heeft
wat doe je als de omgeving een
mens naar beneden trekt
hoe herkennen we
en als we herkennen wat doen we dan
Joost mag het weten

maar Joost weet het
vandaag ook niet

camouflagelessen u wilt kleding
leren maken wij geven u er een
extragratis taalcursus bij speel
tijd voor taalkwartet mag ik van
u de freudiaanse verspreking en
de onomatopee

ja?

KWARTET

maar wat zou Joost hebben geschreven

herkennen en doorverwijzen anoniem scholen
samen op zoek naar verborgen symbolen
het spreken van een taal geeft de spreker
zijn vrijheid een vanzelfsprekendheid die
niet vanzelf spreekt het stelt mensen in staat
te helpen in een taalnetwerk
doe je het samen dan sta je ook sterk
de stad en de mensen zijn sterk verweven
in de verhalen van de mensen
wordt de stad ook geschreven
laaggeletterdheid aanpakken
dat is het streven

ik rijd door de stad
stap af bij ’t Sant
de bibliotheek van de toekomst
is een achtzijdige ruimte
hier leren wij leven.

Geschreven bij de Werkconferentie Tijd voor Taal in Tilburg, die ging over laaggeletterdheid. De conferentie werd gehouden in Wijkcentrum ’t Sant op 9 september 2015. In memoriam Joost Zwagerman.

Dwaallichtje

Je bent lief als een briesje
in het ochtendlicht je bent
leed dat je met anderen deelt
je gedraagt je graag als een sjiek dom blondje
en dan loop je mee in een winkelrondje

dat alles ben jij
nee je bent nog veel meer

ik kan sterven aan schoonheid als ik door je parken loop
je bent een lelijk eendje als ik over je pleinen fiets
dit kleine dwaallichtje onderweg naar niets
is in constante tweestrijd concurrentie
haat en nijd dat alles ben jij

en veel meer

dit dwaallichtje zal lichter van gewicht zijn
en onderweg naar nergens want daar is het ook fijn
jij minachtte me het liefst hier bouwde ik mijn huis
en hoeveel keer heb jij mij al niet liefdevol verguisd
jij bent de ene helft ik ben de andere
je bent de stad die me heeft doen veranderen
tot ik niet anders kon dan voor anker gaan
dat alles ben jij

en meer

je bent vader en moeder tegelijk
en ik zie als ik zo op en in je kijk
je bent de mannen en de vrouwen
je bent de vriendschap en het vertrouwen
je bent de geschonden gebouwen
als stad absoluut een discounter
en terwijl ik veel in je haat kan ik steeds van je houden

dat alles ben jij

maar je bent nooit
een pas gekookt potje stoofperen
een windturbine
in een land zonder kinderen
of een ui.

Video: Tom Pijnenburg http://www.gilaworks.nl