Categorie archief: Poeziebus Tour 2017

Poëziebus dagboek 1

4 augustus 2017 Rotterdam

’s Morgens vertrek ik -zoals gebruikelijk, zou ik erbij willen zeggen- al veel te vroeg richting Rotterdam om mee te gaan met de Poëziebus Tour 2017. En in dit geval is dat maar goed ook, want met mijn eveneens gebruikelijke nonchalance stap ik in Tilburg op bus 2 in plaats van bus 1. Dat betekent dat de bus mij niet rechtstreeks naar het station brengt, maar dat ik eerst nog even mee mag rijden door Goirle, om dan vervolgens via het Elisabeth/TweeSteden Ziekenhuis alsnog op het station aan te komen. En daar moet ik me zelfs nog haasten om mijn trein te halen. Gelukkig heb ik geen last van vertraging vanwege de werkzaamheden aan de Moerdijkburg, dus ben ik toch nog op tijd in Rotterdam. Vanaf het Station loopt ik bepakt en bezakt naar de Rotterdamse Schouwburg, want daar begint de Poëziebus Tour 2017.

Ik meld me bij ons Busopperhoofd Irene Siekman, en die loodst me de artiestenfoyer binnen, zodat ik kan inchecken, de medepassagiers begroeten en een beetje kan lunchen. Daarna gaan we van start. Dit jaar worden we uitgezwaaid door Diana Ozon en voormalig Poëziebuspassagier Jana Beranova. Zij was een van de vorige Stadsdichters van Rotterdam. Jeroen Naaktgeboren, de eerste Stadsdichter van Rotterdam, zit dit jaar op de bus. Daan Janssens, Stadsadichter van Hoogstraten (België) is dit jaar ook passagier, en de Stadsdichter van Tilburg schijnt ook op de bus te zitten.

Diana Ozon (foto: Look J. Boden)

Na de officiële opening is het tijd voor verschillende workshops. Maar ik ga eerst even zorgen dat er een filmpje komt voor Tilburgers.nl. En ook daarna komt het er niet meer van deel te nemen aan een workshop, want ergens net na het maken van het filmpje, stapt E. de Schouwburg binnen, met haar dochtertje. Van de 45 jaar die ik op dit moment op mijn teller heb staan, ken ik E. al 40 jaar. We zien elkaar eens in de zoveel tijd en op zeer onregelmatige basis, dus het is extraleuk dat ze er vandaag wel bij is. Bovendien heb ik haar dochtertje nog nooit ontmoet. Filmpjes uploaden via wifi is hell to pay. Zelfs na het avondeten is het filmpje –dat alles bij elkaar nog geen minuut duurt- nog altijd onderweg.

Martin Beversluis (foto: Look J. Boden)

’s Avonds performen we in wisselende samenstellingen in en op het plein voor de Rotterdamse schouwburg. Ik ken het plein nog uit mijn jeugd, al is er van dat plein weinig meer over. Alle dichters zijn ingedeeld in koppels. Poëziebuspresentator Gert Vanlerberghe koppelt elke van die koppels aan mensen uit het publiek, en geeft de locatie waar we optreden. Dan is het de bedoeling dat we ons publiek zo lang mogelijk (met een maximum van 15 minuten) aan onze lippen kluisteren en geboeid toeluisteren. Na die 15 minuten (of eerder, als het publiek geen zin meer heeft om te luisteren), ga je dan weer terug naar binnen om gekoppeld te worden aan de volgende groep uit het publiek. De eerste ronde treed ik samen met een heel jonge Rotterdamse rapper (wiens naam me niet is bijgebleven) op. Die jongen ben ik direkt na het eerste optreden kwijt, waardoor ik de rest van de avond samen met slamtalent Tijdelijke Toon heb opgetreden.

Tijdelijke Toon (foto: Look J. Boden)

Aan het eind van de avond voor het eerst de bus in. In tegenstelling tot de vorige jaren is onze bus groen. De bus brengt ons naar het hotel. Morgen staat Leiden centraal.