Categorie archief: Gedicht

Verblijfsvergunning

Verblijfsvergunning

Nummer tweeduizendzestien krijgt
een verblijfsvergunning voor exact
driehonderdzesenzestig dagen hij
haalt liefst met vaardigheid adem al
begraaf je hem vijf vadem diep

hij heeft geen zin de taal te leren
die beheerst hij al en wat hij te
zeggen heeft wil niemand horen
want het zijn geen prettige woorden
die rondspoken in zijn hoofd nummer

tweeduizendzestien loopt enkel in
rondjes voor hem gaan de dagen
open en dicht er is geen verschil
tussen vallen of stilstaan slapen
of opstaan water of brood

en elke nieuwe dag
is een dag dichter
bij de dood.

Donkere dagen

Donkere dagen

Het zijn de donkergrijze dagen
grauw de kaalheid van de bomen
wat mij betreft mag de lente komen
maar ik moet eerst de winter verdragen

de bewegingen die langzaam vertragen
ze vervagen steeds minder vaak in de sneeuw
verworvenheden van deze nieuwe eeuw
en de mensen met van oudsher dezelfde vragen

er werd ooit een kindje geboren in een stal
omdat het nergens anders welkom was
hoe het verleden naadloos in de toekomst past
er kwamen zelfs koningen drie in getal

met wierook goud en mirre met eerlijkheid het verst
tijd die ik wilde vergeten door er niet over te praten
op die dag fietste ik eenzaam door Tilburgs’ straten
en alles was gesloten want mijn god het was kerst.

Schaduw

Tilburgse Koerier 19-11-2015

Spring over je schaduw heen
totdat je ziet dat je ideeën
niet met bommen om kunt
brengen dat vrijheid keuze
is geen plicht en dat je eerst
elke keuze moet begrijpen
jouw waarheid is even waar
als die van iemand anders
daar past bescheidenheid

de meeste mensen zijn niet
bereid te sterven voor hun idealen
de meeste mensen zijn schermmensen
opgesloten in een nieuwe wereld
met steeds minder ruimte voor fantasie
zij schreeuwen moord en brand
plaatsen een valse vlag op hun
openbare facebookprofiel dat is
al idealistisch genoeg

spring even over je schaduw heen
totdat je ziet dat vooruitgangsdenken
slechts één manier is om naar je
omgeving te kijken dat seculier ook
een geloof is dat de nazaten van slaven
zich langzaamaan bewust worden
wat hen is aangedaan
spring over je schaduw heen
en wij voeren een oorlog
beschimpen de vluchtelingen
ervan als gelukszoekers
uit naam van een vrijheid
die waardeloos is als we
haar met bommen opleggen
aan anderen zo’n bom gaat
altijd retour afzender

dit zijn geen mooie verhalen en
er is geen manier waarop die mooi
kunnen worden verteld

we hebben het verklooid
geweld is een boemerang
die even hard terugvliegt
als je ‘m hebt weggegooid.

 

Bij de aanslagen in Parijs, 13-11-2015.

Glimlach van God

Omdat het niet meer
dan normaal is
raap je de vluchteling
op van straat
je neemt hem mee
verzorgt zijn wonden betaalt
een vorstelijke maaltijd
en geeft hem jouw bed
om in te slapen

dat doe je uit
je hart voor hem
zolang hij hier is cijfer
jij jezelf weg en omdat
je niets terug wilt voor al
die liefde zijn jullie inmiddels
vrienden geworden dus je helpt
hem aan een eigen huis hoopt
dat hij daar gelukkig wordt

het maakt de wereld telkens een
klein stukje mooier dan zij was en
je wint er niets mee echt helemaal
niets behalve dan misschien wat
gemoedsrust en een glimlach van god.

Amersfoort

      1-01-MEANDERTALER-EP1-AMERSFOORT

Ik was een vogeltje dat kwetterde
in een stadstuin langs een snelweg
ik was een knooppunt van linten
die langs ’s heren wegen leidden

ik was Amersfoort ik was dingen dichtdoen
ik was het volschrijven van herinneringen
in de talen die niet meer bestaan
om jou uit je zen te lokken

ik was de dromen
die verdwenen in de werkelijkheid
ik was de verbrande boten
die de haven niet hadden gehaald
onderweg waren gezonken naar de bodem

om jou.

Uit: Meandertaler (2015)

Muziek: Meandertaler

Maagden

Wij zijn een huis waar elke klok
een andere tijd aangeeft
dus blijft het altijd nu
ik graaf een kuil in een bos hout
jij zet de katten op sterk water
een onweerswolk drijft regenloos voorbij

ik zeg kijk
jij sluit je ogen en komt klaar
dan plukken we de bliksem van je benen
brandmerken onze vingers en tongen tot
naakte waarheid

we willen elkaar nooit echt leren kennen
lopen ieder apart in ditzelfde huis
jij bent tien uur ik vijf voor twaalf
het gaat maar in rondjes we halen nooit in
neuken als maagden puur voor de sensatie
maar nog lang niet voor de bevrediging.

Uit: Meandertaler
Video: Tom Pijnenburg http://www.gilaworks.nl

Schermmensen

En op een ochtend
waren we kleiner
enkel een wandelend
schermpje van vier
bij acht met alle
communicatie bij de hand
verleerden we langzaam onze taal
onze tongen hingen er slapjes bij
we scholden liever
ons schermpje vol
dat was anoniemer

een nieuwe wereld
die onvoorstelbaar groot
toch klein en handzaam is
vier bij acht centimeter
voldoende om een mens
in op te bergen het laat
zelfs nog wat ruimte
voor fantasie

maar ook die zullen we weldra
in kaart kunnen brengen
we zullen haar van alle kanten
aandachtig bestuderen
en uiteindelijk besluiten
dat dat schermpje
nog een centimeter kleiner kan.

 

Uit: Meandertaler (2015)

Video: Tom Pijnenburg  http://www.gilaworks.nl

Illustratie: Ivo van Leeuwen http://www.ivovanleeuwen.com