Categorie archief: Gedicht

Noordstraat 59

Dit is een schuldig huis

het zag een brisantbom

levens nemen en kon

niks doen de schaamte

verpletterde de gevel

seconden na de inslag

 

10 mei 1940 rond kwart

voor zes ‘s middags er kwam

geen waarschuwing vooraf

en levens kunnen niet als

huizen herbouwd worden

die bom nam veertien Tilburgers

de helft ervan was kind

 

dit schuldig huis heeft niet

meer zo snel een oordeel

zo veel al gezien getroffen in

hart en ziel bovendien in het

aanzicht van de dood wordt

het leven futiel ook door

deze straat langs dit huis

nummer negenenvijftig

loopt de draad die schikgodinnen

vlijtig spinnen heen en weer heen

en weer die draad die we geschiedenis

noemen grote kluwe draadverhalen

de overlevering de woekerende

werkelijkheid  en een vrij obscene

conclusie in het algemeen

je mening is niet meer dan je reet

iedereen heeft er één

 

dit schuldig huis kan

uit angst dat het weer

misgaat de vluchteling

niet gedogen het huis

vreest de bommen en is

aldus geconditioneerd

zo is geschiedenis rondjes

lopen tot het moment

dat je eindelijk hebt geleerd.

 

Eén van de eerste bommen die in WO II op Tilburg viel, kwam op 10 mei 1940 rond kwart voor zes terecht in de Noordstraat ter hoogte van nummer 59. De klokken van de Heuvelse Kerk luiden heden ten dage nog elke dag om kwart voor zes ter nagedachtenis aan de slachtoffers.

Maagden strippen

Een huis geeft elke klok

een andere tijd aan

blijft het tijd

ik in hout

jij op water

drijft voorbij

blauwe wolk

paarse druppels

ik kijk jij komt klaar

dan plukken we de blik

van je benen branden

onze vingers en tongen

tot naakt we willen

elkaar echt leren kennen

lopen in ditzelfde huis

jij bent ik vooralsnog

in rondjes we neuken

al maagden puur voor

de bevrediging.

 

 

Opgedragen aan Prince (1958 – 2016)

Dank aan Ikseriment

Meandertaler – Piemeltjes meten

      Piemeltjes meten - Meandertaler

 

Dit is zo’n ding dat de mensen wel weten

dat dichters onderling graag hun piemeltjes meten

het is van dat volk waar je niet op kunt bouwen

één enge obsessie de mijne is groter dan de jouwe

 

van het Lachblad mag dat die gooit wel wat olie op het vuur

van hap snap platzak een mening is niet duur

politiek correct en de taal wordt hier wat lichter

we vertrouwen niet de rapper maar de dichter

 

van kutgedicht tot pannenkoek

de verhoudingen raken dan ook nog zoek

het gaat hier maar om één vraag die een

uitgebeitelde van der steen is

heeft de dichter of de rapper of toch

die journalist de grotere penis

 

dichters en rappers zijn bloedbroeders

de behoeders voor slechte smaak

een mening die als een middelvinger

rechtop staat in een wereld van

honger en afbraak maken wij nieuwe

taal klaar op afspraak laten andere

woorden luiden en je weet zelf hoe

dat gaat hier dat gaat keihard

in het zuiden

 

aan het eind van hun dag alle oudjes overstuur

er staat een mooi nieuw gedicht op die oude muur.

 


	

Gogme

Het is zo’n mooi jiddsich woord

gogme zo’n lekker lomp woord

dat een tegenstelling lijkt met zijn

betekenis jouw dribbels waren

gogme balaanname met gevoel

kapte verdedigers uit als niet

bestaand niet daar staand

brokkelende linies door jouw

gogme schot op doel goal gogme

een mens en een woord die

als in kabbala samenvielen

met een nummer

veertien had gogme

gogme was veertien

 

hoe de goegemeente juichte

bij elk doelpunt van je voet

het woord klootjesvolk was

toen in de mode er waarde

koude oorlog door Europa

we verloren van Duitsland

en wilden eindelijk onze

fietsen wel eens terug

er kwam bloed aan de paal

er waren corruptieschandalen

een nieuwe generatie leerde

dat gogme een nummer was

sprekend in raadsels voordeel

en nadeel en als je niet meedoet

kun je ook niet winnen

 

jij deed mee

al die wedstrijden

en won uiteindelijk

ook niet.

 

 

Bij het overlijden van Johan Cruyff.

Meandertaler- Wat ik van Ans Leerde

      Wat ik van Ans leerde - Meandertaler

Leerde opnieuw schrijven

leerde haar letters

leerde haar spaties

leerde haar kennen

leerde door haar weer

in taal weg te drijven

leerde haar recht

leerde haar krom

leerde verwondering in haar rondingen te lezen

leerde eerst te duiken en dan pas te vrezen

leerde snel en monomaan

leerde als laatste haar naam

 

Ans loopt de wegen die we allemaal liepen

alleen niet als mens maar als lettertype

een stad in een letter in een stad

TilburgsAns na Times New Roman

hoe gaaf is dat

 

leerde haar straat

leerde haar stad

leerde haar land

leerde haar taal

de stad aan de praat

gebouwen gaan plat

als dames van stand

de schoonheid van staal

 

ons Ans draagt geen handtas

nee Ans niet gezien

ze bezit ook geen baksteen

zij is niet Rooie Stien

Ans hoeft niets per se te

weten en heeft geen vaste vriend

want voor al dat gedoe komt

zegt Ans liever ‘Tot ziens’

 

een kroepoekdak

de q van kuukske

niet al te veel ophef

nu rollen de letters

alle kanten op Ans

is er weer eens weg van

de stad in.

 

Bij de introductie van het lettertype TilburgsAns, maart/april 2016.

Meandertaler is:

Martin Beversluis: Dichter

Underground Tacticz: DJ

Productie: Meandertaler.

Referendum

Boor een gat in het hart
van de stad zet er vele
winkels neer laat al die
winkels rustig leegstaan
ik schrijf mijn gedichten
wel op het raam zo zal
het waarschijnlijk gaan
Tilburg zegt nee en daarna
zegt het college stiekem ‘ja’

botsende belangen smolderen
al tijden en tijden door in een
verantwoordelijkheidsvrije
maatschappij waar steeds
meer het recht geldt van
sujetten die in de grofste
bewoordingen zeiken ach
weet je wat boor maar weer
een gat in het hart van de stad

steek een piemel in het centrum
een raadgevend referendum
vermenigvuldig en vermeerder
het aantal durfinvesteerders
het stadskantoor straks voor
een habbekrats te koop
en weldra is de binnenstad
opnieuw rijp voor de sloop.

Het ruimterariteitenkabinet

Die mooie kameleon
die zich in sterrenstof
kleedt vraagt welke
dag het vandaag is
hij crasht altijd in
dezelfde auto het
beeld daarna is in
kleur geluid wordt
langzaam digitaal

die kleine kameleon
nu opgeborgen in een
ruimterariteitenkabinet
naast de overblijfselen
van kometen en wie weet
zelfs buitenaardse wezens

die mooie kameleon
die buiten op straat
danste in rode schoenen
in leren broeken met
strakke heupen een
gitaar met twaalf
snaren hing losjes
over zijn schouder

die mooie kameleon
maakt niet meer uit
hij is dood wij zijn
ouder en nog altijd
niet wijzer dan de
waan van de dag
het was vast een
mooie zwarte ster
die in de hemel verscheen

maar waar-de-neuk is maandag heen?

In memoriam David Bowie (1947-2016).

Verblijfsvergunning

Verblijfsvergunning

Nummer tweeduizendzestien krijgt
een verblijfsvergunning voor exact
driehonderdzesenzestig dagen hij
haalt liefst met vaardigheid adem al
begraaf je hem vijf vadem diep

hij heeft geen zin de taal te leren
die beheerst hij al en wat hij te
zeggen heeft wil niemand horen
want het zijn geen prettige woorden
die rondspoken in zijn hoofd nummer

tweeduizendzestien loopt enkel in
rondjes voor hem gaan de dagen
open en dicht er is geen verschil
tussen vallen of stilstaan slapen
of opstaan water of brood

en elke nieuwe dag
is een dag dichter
bij de dood.

Donkere dagen

Donkere dagen

Het zijn de donkergrijze dagen
grauw de kaalheid van de bomen
wat mij betreft mag de lente komen
maar ik moet eerst de winter verdragen

de bewegingen die langzaam vertragen
ze vervagen steeds minder vaak in de sneeuw
verworvenheden van deze nieuwe eeuw
en de mensen met van oudsher dezelfde vragen

er werd ooit een kindje geboren in een stal
omdat het nergens anders welkom was
hoe het verleden naadloos in de toekomst past
er kwamen zelfs koningen drie in getal

met wierook goud en mirre met eerlijkheid het verst
tijd die ik wilde vergeten door er niet over te praten
op die dag fietste ik eenzaam door Tilburgs’ straten
en alles was gesloten want mijn god het was kerst.