Alle berichten van Martin Beversluis

Martin’s Mooiste Muziek 2017: Zwangere Guy – Tourette

Het volgende nummer uit Martin’s Mooiste Muziek 2017 komt van Belgische bodem. En daarvoor geef ik een hele grote shout out naar Siebrand met wie ik tijdens de afgelopen Poëziebus tour heel maar dan ook heel veel muziek geruild heb -16 gig uit mijn collectie Nederlandse dichters op muziek tegen 16 gig uit zijn collectie Vlaams- en Franstalige hiphop. En geloof me: er wordt straffe muziek gemaakt bij onze zuiderburen. En daarom op nummer 27 de -volgens mij-Brusselse Zwangere Guy die dit jaar het album ‘Zwangerschapsverlof volume 3’ uitbracht.

Martin’s Mooiste Muziek 2017: Jooz – Summervibes

Door met Martin’s Mooiste Muziek van 2017. Voor het tweede jaar op rij deel ik gedurende de hele decembermaand eenendertig CD’s die mij dit jaar opvielen met jullie. Op nummer 28 staat vandaag muziek van iemand die ik dit jaar heb leren kennen, omdat hij ook meereed op de Poëziebus 2017. Jooz a.k.a. Jozua Pentury bracht dit jaar de EP ‘Jooz mag het weten’ uit, en die plaat levert zelfs midden in de winter fijne ‘Summervibes’ op…

Martin’s Mooiste Muziek 2017: Sharon Jones and the Dap Kings – Soul of a Woman

Het is weer december, dus ik ga van start. Ook dit jaar bouw ik in deze laatste maand aan een traditie. Voor het tweede jaar deel ik graag Martins Mooiste Muziek van 2017 met jullie. Eenendertig CD’s die mij dit jaar opvielen. De regels zijn simpel: de plaat moet dit jaar uitgekomen zijn. Op nummer 31 staat dit jaar Sharon Jones & the Dap-Kings. ‘Soul of a Woman’ is een postume plaat, dus ik maak een buiging, zeg thank you for the music, en draai ‘Matter of Time’ nog eens…

The Monochrome ft Martin Beversluis – Brievenbus

Onlangs improviseerde ik met The Monochrome in een studio, die we ook improviseerden. Daar namen wij muziek op.

De komende maanden publiceren deze tracks één voor één. Het eerste nummer heet Brievenbus, het gedicht dat ik afgelopen voorjaar schreef voor de Poëziebus

The Monochrome zoekt samen met dichter Martin Beversluis het avontuur in intuïtieve improvisaties van taal en muziek, die net zo sterk mogen harmoniëren als wringen. Het trio creëert een filmisch klankbeeld waarin warme akoestische klanken samenvloeien met elektronische manipulaties en live sampling. Deze immer pulserende onderlaag is een perfecte voedingsbodem voor de poëzie van voormalig Stadsdichter van Tilburg Martin Beversluis. Extremen worden daarbij nadrukkelijk niet geschuwd: van lieflijk zacht tot dissonante geluidsmuren, van jazz tot experimentele elektronica-pop. The Monochrome roept een spanningsveld op waarin alles mogelijk is.

The Monochrome:

Richard van Kruijsdijk: Synths, Live Sampling, Baritongitaar, Elektronica

Bart van Dongen: Harmonium, Synths, Stem

Jeroen Doomernik: Trompet, Bugel, Effecten

Martin Beversluis: Gedichten

October 21st 2015

A nice black car all of a

sudden appears out of

thin air they’ve made it

two more refugees to add

to a camp somewhere in

Europe amongst all those

poor people fleeing their

countries feeling neither

welcome nor at home in

ours Russia and the USA

reach an agreement not

to shoot each other while

bombing the fuck out of

Syria Marty would love

to fly one of those fighter

planes one day the border

between North and South

Korea opens up for just

twelve hours Arsenal plays

Bayern München but I have

no idea what that means and

on the radio Calvin asks how

deep is your love and Justin

answers what do you mean

it’s easy love it’s lush life if

these words sound corny switch

them off I don’t care The Doc and

Marty lost in a camp full of

refugees in a world that is real

and I would have never imagined

that I would live to see the day

where we rather go back to the

future than forward to the past.

Spoor 29

 

Nog kun je hier de echo van

de oude stoomtrein horen

die reed tussen Tilburg en

Turnhout we hadden klinkende

namen in ons spoorwegnet

Weelde Baarle Nassau Grens

Baarle Nassau Riel Alphen en

een zijtak richting Goirle die

was voor de industrie de echo

van die stoomtrein klinkt

hier onder deze brug door

als een snelweg die andere

richtingen aanbeveelt

het eens zo krachtige geluid

van de stoomfluit werd

gereduceerd tot het fluiten

van vogels het zoemen van

bijen spoor 29 was een spoorlijn

voor internationale handel als

je wilde smokkelen dan ging je

wel wandelen tijdens de twee

wereldoorlogen was het Bels

Lijntje telkens afgesloten en

vanaf de jaren vijftig dan de

opkomst van de auto zo werd

het Lijntje langzaam overbodig

tussen Turnhout en Tilburg was

geen treinverbinding meer nodig

we haalde de rails weg sloopten

de meeste stations de natuur

kreeg jaar na jaar vrij spel het

Bels Lijntje werd een fietspad

en als je de geschiedenis niet

kent is er bijna niets dat nog

herinnert aan het verleden

geen treinenloop meer geen

biels geen rails van station

Baarle Nassau Grens staan

enkel nog de muren die

als ze praten konden zouden

zeggen Nederland en België

zijn goede maar verre buren.

 

Spoor 29 was de officiële naam voor het zogenoemde ‘Bels Lijntje’, de vroegere treinverbinding tussen Tilburg en Turnhout. Dit gedicht schreef ik ter gelegenheid van de 150ste verjaardag van het ‘Bels Lijntje’.

Docwerk: Zee zonder vissen

Afgelopen zomer werkte ik mee aan een animatie die Leonie Schepers voor Docwerk maakte van mijn gedicht ‘Zee zonder vissen’.  Deze animatie wordt komend najaar ook door Omroep Brabant uitgezonden.

Zee zonder vissen

Dus ik zag die zwerver

voor de tweede keer en

ik durfde hem niet in z’n

ogen te kijken maakte

mezelf wijs dat hij me

toch niet zag dus vanaf

mijn balkon dook ik in

een zee zonder vissen

die zee is straks hier

Tilburg is dan kust

dus ik liep in een bos

zonder bomen vroeg

me af waar in hemelsnaam

de schaduw was dus ik

rende van kastjes naar

muren terwijl ik wanhopig

een deur zocht dus de

katten op sterk water

bewogen mee in een

onzichtbare sprong

dus de seizoenen ze

verschoven ieder

decennium één maand

naar achter dus in

een ver land kwamen

mensen erachter dat

oorlog voeren geen

goed idee was dus we

zeiden crisis van de crisis

naar de crisis om de crisis

want de crisis is de macht

het koninkrijk en de kracht

en de heerlijkheid

tot in eeuwigheid.

 

Docwerk:

Lichting: 6 / 2017

Regie en animatie: Leonie Schepers

Camera: Jan van den Heuvel, Jordy van den Brug

Geluid: Jan van den Heuvel

Montage: Leonie Schepers

Lengte: 2:30 minuten

Formaat: HD

Taal: Nederlands

Zwart gat

Dag stad ik maak nog één keer

een foto van je die ik voor eeuwig

in mijn geheugen prent situatie

zoals zij nu is jij bent nog mijn

stad nog net mijn stad en ik ben

nog jouw dichter er zal een tijd

komen dat je hunkert naar mij

dan zal ik er niet zijn ik neem

mijn hoed af buig en groet je nog

een laatste keer ademloze stad

kamer in mijn hart dwaallicht in

mijn denken laat me nog één foto

van je maken zodat ik me herinner

hoe het was hoe jij was hoe wij

samen en dan zal ik je bedanken

zeggen dat ik weliswaar op meer

hoopte we bleven vreemden voor

elkaar maar dat het zo goed is en

ik ook niet kan ontkennen dit

afscheid valt me zwaar daarna

doe ik een stap terug draai me

om kijk nog je één keer aan loop

weg richting het grote zwarte gat

deemoedig en vol overtuiging

waag ik de sprong.