Alle berichten van Martin Beversluis

Het ruimterariteitenkabinet

Die mooie kameleon
die zich in sterrenstof
kleedt vraagt welke
dag het vandaag is
hij crasht altijd in
dezelfde auto het
beeld daarna is in
kleur geluid wordt
langzaam digitaal

die kleine kameleon
nu opgeborgen in een
ruimterariteitenkabinet
naast de overblijfselen
van kometen en wie weet
zelfs buitenaardse wezens

die mooie kameleon
die buiten op straat
danste in rode schoenen
in leren broeken met
strakke heupen een
gitaar met twaalf
snaren hing losjes
over zijn schouder

die mooie kameleon
maakt niet meer uit
hij is dood wij zijn
ouder en nog altijd
niet wijzer dan de
waan van de dag
het was vast een
mooie zwarte ster
die in de hemel verscheen

maar waar-de-neuk is maandag heen?

In memoriam David Bowie (1947-2016).

Verblijfsvergunning

Verblijfsvergunning

Nummer tweeduizendzestien krijgt
een verblijfsvergunning voor exact
driehonderdzesenzestig dagen hij
haalt liefst met vaardigheid adem al
begraaf je hem vijf vadem diep

hij heeft geen zin de taal te leren
die beheerst hij al en wat hij te
zeggen heeft wil niemand horen
want het zijn geen prettige woorden
die rondspoken in zijn hoofd nummer

tweeduizendzestien loopt enkel in
rondjes voor hem gaan de dagen
open en dicht er is geen verschil
tussen vallen of stilstaan slapen
of opstaan water of brood

en elke nieuwe dag
is een dag dichter
bij de dood.

Donkere dagen

Donkere dagen

Het zijn de donkergrijze dagen
grauw de kaalheid van de bomen
wat mij betreft mag de lente komen
maar ik moet eerst de winter verdragen

de bewegingen die langzaam vertragen
ze vervagen steeds minder vaak in de sneeuw
verworvenheden van deze nieuwe eeuw
en de mensen met van oudsher dezelfde vragen

er werd ooit een kindje geboren in een stal
omdat het nergens anders welkom was
hoe het verleden naadloos in de toekomst past
er kwamen zelfs koningen drie in getal

met wierook goud en mirre met eerlijkheid het verst
tijd die ik wilde vergeten door er niet over te praten
op die dag fietste ik eenzaam door Tilburgs’ straten
en alles was gesloten want mijn god het was kerst.

Schaduw

Tilburgse Koerier 19-11-2015

Spring over je schaduw heen
totdat je ziet dat je ideeën
niet met bommen om kunt
brengen dat vrijheid keuze
is geen plicht en dat je eerst
elke keuze moet begrijpen
jouw waarheid is even waar
als die van iemand anders
daar past bescheidenheid

de meeste mensen zijn niet
bereid te sterven voor hun idealen
de meeste mensen zijn schermmensen
opgesloten in een nieuwe wereld
met steeds minder ruimte voor fantasie
zij schreeuwen moord en brand
plaatsen een valse vlag op hun
openbare facebookprofiel dat is
al idealistisch genoeg

spring even over je schaduw heen
totdat je ziet dat vooruitgangsdenken
slechts één manier is om naar je
omgeving te kijken dat seculier ook
een geloof is dat de nazaten van slaven
zich langzaamaan bewust worden
wat hen is aangedaan
spring over je schaduw heen
en wij voeren een oorlog
beschimpen de vluchtelingen
ervan als gelukszoekers
uit naam van een vrijheid
die waardeloos is als we
haar met bommen opleggen
aan anderen zo’n bom gaat
altijd retour afzender

dit zijn geen mooie verhalen en
er is geen manier waarop die mooi
kunnen worden verteld

we hebben het verklooid
geweld is een boemerang
die even hard terugvliegt
als je ‘m hebt weggegooid.

 

Bij de aanslagen in Parijs, 13-11-2015.

Bevrijdingsfeest

Toen waren we vrij
we kenden wederopbouw
en het werd ons verboden
anderen als slaaf te houden
we begonnen te stinken de
muffe lucht van spruitjes we
haalden mensen uit verre
landen die lieten we voor
ons werken we dachten
dat ze daarna wel weer
op zouden rotten we stonken
naar volgevreten we bouwden
ons een geweten als een grote
hooischuur we metselden ons
hart in kapitaal we vinden dat
je best op een democratische
manier de democratie af kunt
schaffen we bestaan enkel in het
schermpje van onze telefoon

we stinken uren in de wind
als je vlucht voor onze bommen
zullen we je niet binnenlaten
gelukszoeker zo harteloos stinken
we naar haathollandertjes het is
een put met beren een oerhollandse
geur de stinkende slaven van angst
we intimideren een ander
maar zijn zelf het bangst

en o ja toen waren we vrij
we werden bevrijd ik hoor
u op de achtergrond scanderen
vol is vol eigen volk eerst of
daar moet een piemel in
geweld en domheid gaan keer
op keer hand in hand we leren
onze kinderen weer marcheren

angst is zekerheid
geweld is argument
kracht is zwakte
vrijheid is gevangenschap
vrede is oorlog

er is helemaal niks te vieren.

Vandaag viert Tilburg de bevrijding op 27 oktober 1944

Onzekerheid

Interpolistoren

Toen we merkten dat bezit bezwaarde
bouwden we torens van onzekerheid
niets is immers zeker op deze aarde
maar ons bezit wilden we mooi niet kwijt

het was iets nieuws we noemden het schade
en schade is jammer en jammer is pech
de schade werd gemeld en bepaald door de waarde
maar een deel van die waarde lekte dagelijks weg

onbegrijpelijke berekeningen tenminste voor de melder
niet die toren maar de lucht is hier glas- en glashelder.

Het gaat weer spoken in Kunstmaan

Woordspoken#4
Op zaterdagavond 17 oktober 2015 gaat het weer spoken in Kunstmaan, want dan keert ‘Woordspoken‘ terug met de vierde editie.

Woordspoken is een open podium waar woord en muziek hand in hand gaan.  Een bizar feuilleton dat eens per twee maanden Kunstmaan op zijn kop zet. Verwacht het geluid van uitheemse instrumenten dat op de achtergrond versmelt met prachtige, geïmproviseerde woorden, terwijl een markant figuur een opgezet schaap beklimt en met een kreeftenmand een donatie vraagt voor misplaatste vogels in de maatschappij.

De muzikanten improviseren onder leiding van Jeroen Geurts. Daarbij leggen ze de muzikale basis waarop dichters hun poëzie brengen. Woordspoken wordt gepresenteerd door stadsdichter van Tilburg Martin Beversluis en Rick Baggermans. Zij nodigen alle (Tilburgse) dichters uit werk mee te nemen en voor te dragen tijdens Woordspoken.

Woordspoken begint vanaf 20.30 en de toegang bedraagt slechts 3 euro. Kunstmaan is te vinden op de Stedekestraat 72 in Tilburg.

Halveneuro

De straten zijn weer een
beetje leger er lopen minder
bebaarde types in gehavende
kleding rond dat leek God wel
zo veilig hij heet hen welkom
noemt hen vluchteling zolang
hij hun namen nog niet kent
het smoldert niet meer
Jan danst op de muziek die
Albert speelt en God schenkt
wijn in een glas voor hen drie
ze lachen ze proosten op de
sukkels beneden en de heilige
maagd zit al bij Jan op de knie

temperament van weleer
dat nu de hemel verwarmt
en Tilburg is er ongeveer
een halve euro op verarmd.

Bij het overlijden van Jan Schellekens en Albert Siebelink.