Alle berichten van Martin Beversluis

Prachtgeld

De inclusieve Tilburgse kermis is

een mooie melkkoe gebleken de

doelgroepen schuifelen elk op

hun eigen tijd voorbij gun elk

diertje zijn pleziertje met

een aangepast programma

prikkelarme kinderkermis

rozemaandag de dragqueens

die je vroeger nog zag komen

nauwelijks meer voor in het

straatbeeld een luchtballon in

de vorm van een enorm condoom

vloog over de stad vandaag is er

regen voorspeld exploitanten

vrezen voor hun inkomen Die

Fantastische Reise staat stil om

dat ongeluk jochie van drie in

de verte zingt Ronnie het

kermislied van Ko de inclusieve

kermis heeft een verdienmodel

waar je u tegen zegt deze stad

knoopt de eindjes aan elkaar

met prachtgeld en of het nou

regent of niet die pracht komt

wel binnen het risico voor de

ondernemer duurder en duurder

dus waar blijft die klandizie de

regen valt in buien alsof god en

allah boeddha en visnu huilen

om een kind dat op de kermis

daarna en daardoor in een

ziekenhuis terechtkwam

denk deze week nog eens aan dat kind

al is het maar een heel kort moment.

Hooguit een straatnaam

Over honderd jaar ben ik in

Tilburg nog hooguit een straatnaam

de Stadsdichterswijk wordt een

pittoresk klein wijkje dat al vervallen

is als het wordt opgeleverd je kunt rijden

over Boulevard Jace van de ven met als

zijstraat de Nick J. Swarthweg en

die loopt dan weer evenwijdig aan

Frank van Pamelen Avenue die

op zijn beurt weer toegang geeft

tot het Esther Porcelijnplein

en als je daar bent geweest

moet je beslist ook eens over

de Jasper Mikkersallee lopen

tot je uitkomt bij het lieflijke

Martin Beversluisplantsoen en

dan heb je ergens achteraf ook

nog het Cees van Raaksteegje

maar dat loopt dood.

 

 

 

Aan een treinstel II

Ze vertaalden de polygonale

loods in een restaurant eerst

jaagden ze de kunstenaars weg

daarna moest het treinstel

naar buiten ze vertaalden de

loods in een eetgelegenheid

de vloeren werden dichtgemaakt

het verleden afgesloten alleen

het gebouw herinnert nog aan

wat ooit was en ze vergaten jou in

de vertaling mee te nemen arme

wagon dat is dan je dank voor de

gastvrijheid en gezelligheid op

een bepaald moment komt er

een man in pak vertellen dat

er voor jou hier geen plaats

meer is de schande werkloos

te zijn je staat inmiddels al

anderhalf jaar buiten zelfs de

zwervers en de junkies hebben

het al gehad met je er is echt

niemand meer die nog naar je

omkijkt ik had je een beter

lot gegund opgeknapt en in

volle glorie hersteld wat nog

overblijft voor mij is jouw

ondankbare ondergang in

woorden te vatten je bent

onvertaalbaar gebleken

overbodig geworden

te lang stilgestaan en nu

ook door en door verroest

de enige plaats waar ze jou

nog naar toe rijden is de

treinenhemel die sloop heet.

 

Nieuwspraak sluipt

We ruilden onze zuilen

wisselden hen in voor

filterbubbles alleen al het

gebruik van zo’n Engels

woord maakte onze wereld

meteen een beetje groter

 

 

de computer kwam op

het communisme ging naar

de kloten en ook de kerk

schopte hier geen deukje

meer in een pak boter het

 

 

internet is een scherm

dat terugkijkt in een ver

verleden schreef iemand

negentienvierentachtig

vergiste zich in het jaartal

 

 

hij had het boek beter

tweeduizendzeventien

kunnen noemen duimpjes

op facebook zeggen

dubbelplusgoed

 

 

lakenwoorden ouddenkers

onbuikgevoel nepnieuws

Engsoc  Brexit Nedfasc

gedachtenmisdaad neoliberaal

nieuwspraak sluipt in de taal.

De veranderende stad

De veranderende stad staat

op je netflix gebrand hoe er

in de loop der tijd van

lieverlede blokkendozen met

de meest exotische namen

verschenen aan de horizon

Westpoint Talent Square

Spoorzone Wrattenpaleis het

lijkt erop dat God een kind

van zes is die nog in de

zandbak speelt blokje hier

blokje daar fantasieloze

bebouwing voor een stad

die steeds meer in het gelid

gedwongen wordt we bouwen

niet meer voor de eeuwigheid

hoe die blokkendozen symbool

zijn voor ons denken out of

the box betekent buiten die

blokkendoos of buiten dat

vierkant die rechthoek uit de

geometrische vormen voor

geluk die veranderende stad

gaat steeds meer de hoogte

in torens van babel een grote

spraakverwarring generaties

die elkaar niet meer begrijpen

die in de stad geen brug willen

zijn zinderende zedenverwildering

typisch een ode van vroeger je

raakt het in deze tijd aan de

straatstenen nog niet kwijt.

Ogen open

De zwarte verf werd van de

ramen gekrabt het was alsof

het pand zijn ogen open deed

na jaren een droomloze slaap

te hebben geslapen vraag het

pand niet wat er in die tijd wel

niet gebeurde het pand heeft

het vege lijf gered door een

afspraak met de Satudarah het

zal daar niet meer over praten

het pand is blij en anders de

buurt wel er komen andere

mensen werkgelegenheid zelfs

de dichters liggen al op de toog

nog voor de tap geopend is een

klein café vis aan de haven die

gaandeweg ophef en allure kreeg

het oude centrum loopt langzaam

leeg de ramen zien een plaats van

water en mensen de zwarte verf

eraf gekrabt het pand opende zijn

ogen was een restaurant aan

dat water geworden gestegen in

achting lelijk eendje en uiteindelijk

statige zwaan.

Nachtmerrie

Blijven vijlen blijven

vijlen tot het bot is

tot de Katterug verdwijnt

en ook de Heuvel

straks naar God is

de weemoed is dat ooit

te moeten missen

het enige waarin je

je nimmer kunt vergissen

blijven vijlen blijven

vijlen tot het bot is

de Nieuwlandstraat is wijlen

als de Tuinstraat zwaar kapot is

het centrum wordt van

elke kant beschoten

de overige wijken die zijn lang

al naar de kloten

blijven vijlen vijlen

blijven tot het bot is

de hele stad bezopen

wat op zich wel een genot is

sta niet op en vraag je af

waarom eigenlijk niet

omdat je maft totdat de klok

de droom aan flarden schiet

blijf je vijlen blijf je vijlen

tot het bot is

tot het ontwaken

uit een droom

die in zijn aard

totaal verrot is.

 

 

 

 

Ongeldige materie

Een batterij die stroom aflaadt

bomen die kunnen lopen

of een kat die aporteert

vitamine die de gezondheid schaadt

draadjes die niet kunnen knopen

of een steen die absorbeert

 

 

een vis op een fiets

een vriezend fornuis

het totale niets

of het draaiend huis

 

 

brandschattende ruiten

daken vol gaten

binnen blijkt buiten

vijanden zijn maten

 

 

een huid die ook het bot is

een nooit gemaakte tostie

en omdat het de wil van god is

ook geen glutenvrije hostie.

 

 

 

Huisherinneringen

De mensen geven de stad

haar geest haar sfeer zij ademt

ons we geven onze herinneringen

aan een stapel stenen die we dan

thuis noemen en omdat we meer

herinneringen hebben dan één huis

aankan zetten we er nog een paar

gebouwen naast die noemen we

winkel kerk kroeg school we nemen

er een baantje naast daarna richten

we onze achtertuin in en kopen

een hond de hond volgt ons al

die hoopjes stenen die we door

herinneringen ziel gaven noemen

we straten wijken steden zeven

sloten tegelijk Nergenshuizen

niet eens in het klein maar in

het middelgroot wat zou het

mooi zijn als de haven begon

op het Piusplein standsstrand

erbij helemaal goed wat zouden

onze huizen wijken steden

zich herinneren over ons

praten zij onderling over

hun ziel die eigenlijk onze

ziel is onze onsterfelijke

gezamenlijke ziel dat is

de stad zij overleeft ons

en onze hond het huis

weldra bewoond door

vreemden andere meubels

andere tuin en de stad

herinnert zich ons nog

enkel op papier overleden

inmiddels en administratief

afgehandeld.

 

Niet in de stad

Als ik even niet in de stad ben

kan ik dromen dat er bommen

op het centrum vallen dat die

bommen een krater achterlaten

die zo is groot dat de resterende

Tilburgers erin kunnen wonen

de stad van mijn dromen is een

onrustige stad is een angstig

huisje in mijn hart bang voor

de stormen die nog komen als

ik even niet in de stad ben weet

ik dat ik mis mist de stad mij

ook dit dwaallichtje zal weldra

opgaan in drank en rook en als

ik straks niet meer van de stad

ben blijft de stad dan bestaan?