Alle berichten van Martin Beversluis

Open brief aan Mevrouw Marcelle Hendrickx en Mevrouw Esmah Lahlah

Geachte mevrouw Hendrickx, Geachte mevrouw Lahlah,

Ik schrijf u deze brief om u een voorbeeld te geven van hoe Tilburg, de stad die zich ongegeneerd #stadvanmakers noemt, nou eigenlijk omgaat met haar makers.

Zoals u weet was ik tussen augustus 2015 en augustus 2017 Stadsdichter van Tilburg. Twee jaar keihard gewerkt, en slechts een karig loon was hiervoor mijn deel, waardoor ik in die tijd ook bijstand ontving, en dus onder de participatiewet viel.

In zijn inaugurele rede memoreerde onze nieuwe stadsdichter A.H.J. Dautzenberg afgelopen zondag het volgende: “ Als stadsdichter van Tilburg krijg ik € 3.600,-. Per jaar. Bruto. Dat is € 300,- per maand. Geen vakantiegeld, geen pensioenbijdrage, geen doorbetaling bij arbeidsongeschiktheid, vul het rijtje zelf maar aan – voor die luxe ben ik als zzp’er zelf verantwoordelijk. Gezien de van de daken geschreeuwde importantie van kunst is dat bedrag natuurlijk bizar, lachwekkend laag. Hoe dicht kun je op de inhoud zitten… Ik had me van tevoren niet verdiept in de financiën, en dat is maar goed ook, want anders had ik de functie waarschijnlijk geweigerd. Nu ik ben benoemd, kan ik deze misstand adresseren, want mijn voorgangers hebben dit voor zover ik heb kunnen nagaan niet gedaan, hun ambities pasten blijkbaar in de beschikbare vergoeding.”

Daar moet ik aan toevoegen: als je de ‘mazzel’ hebt dat je in de participatiewet zit, dan kun je ook die zesendertighonderd euro per jaar inleveren bij de afdeling Werk en Inkomen (W&I) van de gemeente. En in ruil daarvoor krijg je dan je bijstandsuitkering. Dat is echter nog niet het ergste. Ik had me namelijk wel van tevoren verdiept in de financiën, en wat Dautzenberg zegt, klopt wel: mijn ambities pasten in de beschikbare vergoeding. De zijne blijkbaar ook, want anders had Tilburg nu een andere stadsdichter. Dit terzijde.

Omdat je naast een vergoeding ook een budget van vierduizend euro op jaarbasis krijgt om activiteiten te organiseren, heb ik zo snel mogelijk na mijn benoeming als Stadsdichter van Tilburg een afspraak gemaakt met mijn contactpersoon bij de afdeling W&I. Het was mijn bedoeling om samen met hem tot afspraken te komen over hoe ik één en ander naar W&I toe moest verantwoorden. Die afspraken zijn toen ook gemaakt: W&I wilde van alle inkomende en uitgaande facturen een kopie, en ook van mijn belastingaangifte, aangifte omzetbelasting, reacties van de belastingdienst, aanvragen voor subsidies, toekenningen van subsidies: de hele fokking papierwinkel wilde W&I zien. De hele fokking papierwinkel heeft W&I gezien. En nog was het niet genoeg.

Want als dank voor de bewezen diensten, werd ik bijna een jaar na mijn stadsdichterschap, namelijk in april 2018, door W&I geconfronteerd met een terugvordering van zevenduizendtweehonderdeenennegentig Euro en twee cent. Kun je me net zo goed meteen aan de bedelstaf brengen. Een deel van het geld dat de gemeente Tilburg met de linkerhand had gegeven als zijnde subsidie, werd met de rechterhand weer teruggenomen als zijnde inkomen. Een ander deel betrof veertienhonderdenachttien euro belastingteruggave. Maar ook daarover had ik met W&I afspraken gemaakt.

Dus dat, waarde dames, was heel vieze stank voor dank.

En dat brengt me meteen bij een vraag aan u: wat kost het de belastingbetaler als ik een bezwaarprocedure instel tegen een beslissing van de gemeente? En als ik daarna door moet tot de bestuursrechter, wat kost dat de belastingbetaler?

Want die bezwaarprocedure is er gekomen. Het doorlopen van de gemeentelijke procedure zorgde al voor een vermindering van het te betalen bedrag met vijfduizendachthonderddrieënzeventig euro en twee cent, want uw juridische afdeling oordeelde dat “de subsidies die u van ons heeft ontvangen niet aangemerkt dienen te worden als inkomsten”. Wel moest ik nog steeds veertienhonderdachttien euro belastingteruggave terugbetalen. De bewuste brief van 16 augustus 2018 (verzonden op 23 augustus 2018) waarin me dat werd meegedeeld was door u ondertekend, mevrouw Lahlah.

Omdat ik de belastingteruggave wel degelijk bij W&I opgegeven heb, maak ik bezwaar tegen dat besluit bij de bestuursrechter. En dan vervalt ineens ook de terugbetaling van die veertienhonderdachttien euro belastingteruggave. En vooral de argumentatie waarom de gemeente haar vordering ineens intrekt, is saillant: “Uit dit onderzoek is gebleken dat u op uw inkomstenverklaring van juni 2016 (getekend 5 juli 2016) heeft opgegeven dat u van de belastingdienst een bedrag ter hoogte van 1418,- euro heeft ontvangen. Ook heeft u een bankafschrift ingeleverd waaruit blijkt dat u dit bedrag heeft ontvangen. Hoewel het een vaste rechtsregel betreft dat een (voorlopige) teruggave als inkomen moet worden toegerekend aan de periode waarop deze teruggave betrekking heeft, is gebleken dat in uw geval een afspraak was gemaakt dat wij het bedrag ter hoogte van 1418,- euro inkomstenbelasting/premie volksverzekering 2015 niet zouden korten.”

Dit alles leidt bij mij tot de conclusie dat de gemeente mij bewust heeft geschoffeerd door lukraak (dat wil zeggen: zonder vooraf vast te stellen of er een wettelijke basis voor was) bedragen van mij terug te vorderen en zich daarbij bovendien niet aan de gemaakte afspraken te houden. De gemeente had liever geld dan goede verhoudingen, en nu heeft zij geen van beiden. U heeft daar allebei van geweten, dames. U heeft niets gedaan dan samen met uw ambtenaren een hoop belastinggeld over de balk gesmeten. Dat vind ik schandalig.

En zo behandelt Tilburg, de stad die zich profileert als #stadvanmakers, diezelfde makers dus: als een onbetrouwbare overheid, waarmee je als goedwillende maker niet geassocieerd wenst te worden.

Het is wat het is. De gemeente heeft haar keuze gemaakt, en ik maak nu de mijne. Ik deel u dan ook mee dat ik als voormalig stadsdichter aan geen enkel gemeentelijk initiatief meer medewerking verleen; ik wil u daarnaast verzoeken vanaf nu mijn naam te schrappen uit alle gemeentelijke communicatie betreffende het Stadsdichterschap van Tilburg, en ervoor zorg te dragen dat mijn stadsdichtersportret verwijderd wordt uit de bibliotheek. Want als u, of iemand, mij van tevoren had verteld dat de gemeente tijdens en na mijn stadsdichterschap zo met me om zou gaan, dan had ik de functie op zeker geweigerd.

Met vriendelijke groet,

Martin Beversluis

Stadsdichter van Tilburg 2015 – 2017.

The Monochrome live @ Kruithuis Den Bosch (deel 2)


Deel 2 van het optreden dat The Monochrome ft. Martin Beversluis op 20 januari 2018 gaf tijdens Bouwschouw #1 in het Kruithuis te ’s Hertogenbosch.

The Monochrome zoekt samen met dichter Martin Beversluis het avontuur in intuïtieve improvisaties van taal en muziek, die net zo sterk mogen harmoniëren als wringen. Het trio creëert een filmisch klankbeeld waarin warme akoestische klanken samenvloeien met elektronische manipulaties en live sampling. Deze immer pulserende onderlaag is een perfecte voedingsbodem voor de poëzie van voormalig Stadsdichter van Tilburg Martin Beversluis. Extremen worden daarbij nadrukkelijk niet geschuwd: van lieflijk zacht tot dissonante geluidsmuren, van jazz tot experimentele elektronica-pop. The Monochrome roept een spanningsveld op waarin alles mogelijk is.

The Monochrome:

Richard van Kruijsdijk: Synths, Live Sampling, Baritongitaar, Elektronica
Bart van Dongen: Harmonium, Synths, Stem
Jeroen Doomernik: Trompet, Bugel, Effecten
Martin Beversluis: Gedichten

Contact:
info@bartvandongen.com
+31 6 28332386

The Monochrome op Soundcloud:

Gefilmd door: Gla Dys

The Monochrome live @Het Kruithuis Den Bosch


Deel 1 van het optreden dat The Monochrome ft. Martin Beversluis op 20 januari 2018 gaf tijdens Bouwschouw #1 in het Kruithuis te ’s Hertogenbosch.

The Monochrome zoekt samen met dichter Martin Beversluis het avontuur in intuïtieve improvisaties van taal en muziek, die net zo sterk mogen harmoniëren als wringen. Het trio creëert een filmisch klankbeeld waarin warme akoestische klanken samenvloeien met elektronische manipulaties en live sampling. Deze immer pulserende onderlaag is een perfecte voedingsbodem voor de poëzie van voormalig Stadsdichter van Tilburg Martin Beversluis. Extremen worden daarbij nadrukkelijk niet geschuwd: van lieflijk zacht tot dissonante geluidsmuren, van jazz tot experimentele elektronica-pop. The Monochrome roept een spanningsveld op waarin alles mogelijk is.

The Monochrome:

Richard van Kruijsdijk: Synths, Live Sampling, Baritongitaar, Elektronica
Bart van Dongen: Harmonium, Synths, Stem
Jeroen Doomernik: Trompet, Bugel, Effecten
Martin Beversluis: Gedichten

Boekingen en Contact:
info@bartvandongen.com
+31 6 28332386

The monochrome is ook op Soundcloud

Gefilmd door: Gla Dys

The Monochrome Trailer


The Monochrome zoekt samen met dichter Martin Beversluis het avontuur in intuïtieve improvisaties van taal en muziek, die net zo sterk mogen harmoniëren als wringen. Het trio creëert een filmisch klankbeeld waarin warme akoestische klanken samenvloeien met elektronische manipulaties en live sampling. Deze immer pulserende onderlaag is een perfecte voedingsbodem voor de poëzie van voormalig Stadsdichter van Tilburg Martin Beversluis. Extremen worden daarbij nadrukkelijk niet geschuwd: van lieflijk zacht tot dissonante geluidsmuren, van jazz tot experimentele elektronica-pop. The Monochrome roept een spanningsveld op waarin alles mogelijk is.

The Monochrome:

Richard van Kruijsdijk: Synths, Live Sampling, Baritongitaar, Elektronica
Bart van Dongen: Harmonium, Synths, Stem
Jeroen Doomernik: Trompet, Bugel, Effecten
Martin Beversluis: Gedichten

Boekingen en contact:

info@bartvandongen.com
+31 6 28332386

The monochrome is op Soundcloud 

Gefilmd door: Gla Dys

Martin’s Mooiste Muziek 2017 Bjork – Utopia

Op deze laatste dag van het jaar deel ik de nummer 1 uit Martin’s Mooiste Muziek met jullie. En dat is dit jaar -dankzij wanstaltige albums van de heren van U2 en Foo Fighters- net als de rest van mijn top 5 ook een vrouw. Mijn nummer 1 dit jaar is het album ‘Utopia’ van Bjork. Ik zie dat ‘Utopia’ inmiddels in zijn geheel op youtube is te vinden. Een absolute aanrader. Ik deel de eerste drie nummers van ‘Utopia’, want daar is ook beeld bij (en wat voor beeld). Om te beginnen het opningsnummer ‘Arisen My Senses’. De beste omschrijving die ik van dit album las is: ‘Bjork is een beetje vreemd in haar hoofd. En dat is erg fijn’.

En de clip van ‘Blissing Me’

Of bekijk en beluister ‘The Gate’

En als dat niet genoeg is, beluister je hier het gehele album (audio only):

Martin’s Mooiste Muziek 2017 Jane Weaver – Modern Kosmology

En kijk nou: de nummer 2 van Martin’s Mooiste Muziek is dit jaar een vrouw. Jane Weaver kwam ik nog niet eens zo heel lang geleden tegen op de tijdlijn van Oorlab Dickv (waarvoor hartelijk dank). Ze maakte dit jaar het album ‘Modern Kosmology’, en die plaat kwam hier lekker binnen. Omdat ook dit weer een plaat is waar zoveel moois op te vinden is, deel ik drie nummers ervan met jullie. het eerste nummer heet ‘Slow Motion’ en heeft wat mij betreft de beste gezongen melodie, of noem je dat zanglijn, van 2017…

En natuurlijk mag ook ‘The Architect’ hier niet ontbreken:

Met als toegift een mooie live-opname:

Martin’s Mooiste Muziek 2017 Luwten – Luwten

Op nummer 3 in Martin’s Mooiste Muziek 2017 staat het gelijknamige album van LUWTEN. Een prachtige singersongwriter plaat van Tessa Douwstra met electronische beats van BINKBEATSmusic, en heel veel oog en oor voor details. Een uit de verte opdoemend ruisje, een vocoder, een catchy refrein, een uitgesponnen piano-intro en dat alles rondom Douwstra’s kenmerkende stem. Ik deel de single ‘Go Honey’, en nog een ander live optreden van Luwten.

Luwten Live in Rotown:

Martin’s Mooiste Muziek 2017 Ntjam Rosie – Breaking Cycles

Op nummer 4 in de lijst van Martin’s Mooiste Muziek 2017 staat nog een vrouw, te weten de Kameroens Rotterdamse zangeres Ntjam Rosie. Zij heeft al een aantal platen uit en maakte afgelopen jaar zelfs twee platen. Eén maakte ze samen met Artvark Saxophone Quartet, die plaat heet ‘Homelands’, en de andere maakte ze samen met een stel funky jazzmusici. Die plaat heet ‘Breaking Cycles’ en die vind ik zo lekker, dat ik onder het motto ‘deze muziek wordt tegenwoordig gewoon in Nederland gemaakt’ graag het nummer ‘Never Give Up’ met jullie deel.

Martin’s Mooiste Muziek 2017 TORRES – Three Futures

Begin deze maand bezocht ik -naar aanleiding van ‘Sleep Well Beast’ van The National- de website van het label 4AD. Toch eens kijken wat die platenmaatschappij tegenwoordig zoal uitbrengt. En dat je daar dan muziek van de amerikaanse zangeres TORRES tegenkomt, en dat je die muziek zo goed vindt dat de hele top 10 van Martin’s Mooiste Muziek 2017 alsnog op de schop gaat 🙂 ‘Three Futures’ heet de laatste plaat van TORRES, ik vind dat een vijfde plaats waard, en ik deel het nummer ‘Skim’ met jullie

Martin’s Mooiste Muziek 2017 Louis Gauthier en Charlotte Mutsaers – Rikkelrak

We komen bijna bij de top 5 van Martin’s Mooiste Muziek 2017. Vandaag nummer 6, en daar vinden we deel drie van het drieluik dat Louis Gauthier maakte met Nederlandse dichters. Waar hij eerder al samenwerkte met wijlen Gerrit Komrij (Dansen op spijkers) en Jules Deelder (Totaal Loss), werkt hij op het album ‘Rikkelrak’ samen met Charlotte Mutsaers. Deze platen zouden eigenlijk alle drie in de bibliotheek van elke middelbare school in Nederland en België moeten staan. Zolang dat nog niet zo is, promoot ik het wel. Drieluik geslaagd. Ik deel vandaag ‘Rum is meer dan Bergmann, Fidel Castro en Sigaren’, en zeg dankuwel tegen de makers…